Back [but not totally for good]

it's been like forever since i've stopped updating my blog., the lazy bug, well it kinda stayed with me for a couple of months., loL

imma just made this post for the sake of having an update loL., imma start tweaking my blog for new features, themes, emoticons [well that is if im not that lazy *again* to do so]



good eve!

In Memoriam: The Maguindanao Martyrs

MANILA - Bodies of at least 30 kidnap victims, including the wife and relatives of Buluan town's vice mayor, were recovered by government troops in Ampatuan town in Maguindanao province Monday afternoon.

This blog post from GenSan News Online Mag is dedicated in honor of the over forty innocent victims of the senseless carnage which happened yesterday in Ampatuan, Maguindanao, in Central Mindanao.

Some of them were people I know and a good number were friends of mine from the media here in General Santos City. I could only cry in anger for what happened to them at first, but eventually I realized that I must pray for them instead and the families they left behind. Please pray with me.

I also urge you dear readers to pray for our land Mindanao which is once again tainted with the blood of innocent people…. and for the perpetrators of this barbaric act to be immediately brought to justice.

And while we are all waiting on how government will respond to this, please display a black ribbon in your blogs, Facebook profiles or wherever possible online, in remembrance of the Maguindanao martyrs and as a sign of our collective shout as people of Mindanao, “NEVER AGAIN.“

In Memoriam: The Maguindanao Martyrs

*poof*

i really don't know kung anu nararamdaman ko ngayon, unti unti na akong nilalamon ng galit, automatic coping mechanism ko na ata un.

sana lang hindi ako magising isang araw na galit na ako sa mga tao at bagay sa paligid ko.

Once In A Lifetime

Di ko alam kung anu ba talaga ang eksaktong nararamdaman ko ngayon., ang alam ko lang sobrang sakit na di ko mapaliwanag., parang ung tipong unti unting pinipilipit pagkatapos ay tapaktapakan.


Tama si Isaac Newton : "in every action, there is an equal opposite reaction" so wag kang magtataka kung pag-napadighay ka ay biglang may parang kumakalabit na sa sikmura mo at hudyat na ito na kailangan mo ng makipag "heart-to-heart" kay mother nature.


Ganyan din ang siste sa buhay natin., sa bawat desisyon at pag-galaw na ginagawa natin, asahan mo na ang "consequences" nyan, mapa-buti man ito o mapasama. Nakuha ata ito ang prinsipyo ng "Karma" na sa bawat gawin mo sa kapwa mo, yun din ang babalik sayo.


Hindi naman ata natin maiiwasan na magkamali., sinu ba naman ang hindi dumaan dito?., sabi ng mga matatanda., binibigyan tayo ng mga pagkakamali para matuto tayo mula dito, at hindi na natin ito muling magawa, ika nga sa english "Lesson Learned". Pero bakit ganun? may mga bagay tayong nagagawa ng paulit ulit kahit alam nating mali ito? ibig sabihin ba nun hindi pa rin tayo natututo? o sadyang masokista lang tayo at wiling wili tayo makita na nagdurusa ang sarili natin?


May mga nagawa akong desisyon sa loob ng benteng taong pamumuhay ko sa planetang ito na sabihin na nating wala naman talagang naidulot na maganda, ewan ko ba, mali lang talaga siguro ako pumili sa mga options na nakahelera na sa lamesa. Madali lang kung madami kang pagpipilian, at least masasabi mo na wrong move lang talaga yun at dala lang ng pagkakataon. Ang pinakamahirap na ata ay kung 2 options nalang ang nakalagay sa mesa at alam mong dun sa 2 options na iyon may masasaktan at masasaktan pa din.


Tulad nalang siguro yan ng paghihiwalay. Inilatag mo ang options : una, ang manatili sa loob ng relasyon pero patuloy pa din ang dating ng mga problema at palagi mo nalang masasaktan ung kinakasama mo, o ang pangalawa, itigil na ang relasyon kahit alam ninyong mahirap ito para sa magkabilang panig para lang mabawasan pa ung mga sakit na mararamdaman ninyo in the near future, ika nga "you are left with this choice, because you want to lessen the pain that it may bring in the future".


Ikaw? anung pipiliin mo? hirap diba., parang nakulong ka sa isang maliit na lugar at upang makalabas ka at pipili ka sa 2 pinto sa harap mo., una isang maluwag na pinto pero puro basag na bubog ang daan at kailangan naka.paa ka rito pag dumaan ka o ang pangalawa isang madilim at makitid na daan pero may tila liwanag sa dulo?


Mahirap gumawa ng isang malaking desisyon na sa huli naman ang pagsisisihan mo., hirap ng buhay mortal ^^

One tragic wake up call

The rainfall brought by tropical storm "Ondoy" to Metro Manila and nearby areas in a span of six hours on Saturday was the most in recorded history, surpassing the previous record for the metropolis in 1967, a weather bureau official said.

- Courtesy of gmanews.tv
http://www.gmanews.tv/story/173232/epic-flood-in-metro-manila-caused-by-record-rainfall

Last Saturday noon, nagulat ang sambayanang Pilipino sa biglang pagbuhos ng malakas na ulan at ang dali daling pag-angat ng tubig baha sa buong Metro Manila. Sa sobrang bilis ng mga pangyayari marami sa ating mga kababayan ang nakulong sa kani-kanilang mga tahanan at hindi na nagawa pang makaalis pa upang makapunta sa mas ligtas na lugar. Ang iba ay nagsipag akyat sa kani-kanilang bubungan, di alintana ang lakas ng ulan at ang nakakapanginig na ginaw dahil sa lakas ng hangin.

Ang mga susunod ay ang mga larawan ng iniwang trahedya ni "Ondoy" sa ating bansa.

Actually., hindi na ako ganon kabigla nung napanuod ko tong news sa TV., hindi man ako member ng kahit anong environment-related organization may pakialam naman ako sa kalikasan, at sa nakita ko every time na pumupunta kami ng Manila, sobrang dumi ng paligid. Pansin ninyo bang halos ng mga kasama sa baha ay puro basura? tama nga ang kasabihan, "ang basurang itinapon mo babalik sayo".

I think ang nangyaring ito sa bansa natin ay isang malaking "Wake Up Call" galing sa Kanya. Hindi excuse ang sabihing "hindi tayo handa", "masyadong mabilis ang mga pangyayari" atbp. kasi kung noon pa man ay nagawa na nating pangalagahan ang kapaligiran natin tingin ninyo ba babaha ng gantong kalala? tingin ninyo ba na magkakaroon ng mud/land slides?

Ayaw man nating aminin tayo rin ang may kagagawan nito. Kinakatok na Niya tayo, na dapat natin baguhin na ang sistema ng pakikitungo natin sa kapaligiran natin, kasama na dyan pati ang pakikikasama sa kapwa-tao.

Malungkot man ang nangyari, nasasayahan pa din ako sa iba kong nakita sa mga pangyayaring ito. Nabuhay MULI sa ating mga Pilipino ang puso ng "Bayanihan" ang pagtulong sa kapwa ng walang hinihiling na kapalit at kahit na kapalit man nito ang sarili nating mga buhay.


Kung ako tatanungin ninyo., mas mabuti pang maulit muli ang ganitong trahedya dahil sa mga gantong panahon nalang natin nakikita ang pagtutulungan ng bawat isa na dapat noon pa natin dapat isinasabuhay.